Wejście w życie przejściowego standardu FSC wprowadziło zmiany, w następstwie których Nadleśnictwo Suwałki wyznaczyło obszary spełniające kryteria Szczególnych Wartości Ochronnych - HCV, a także obszary referencyjne. Powierzchnia i rozmieszczenie poszczególnych obszarów poddano konsultacjom społecznym, prowadzonym w dniach od 22 września 2025 roku do 13 października 2025 roku. Finalnie OBSZARY HCV I REFERENCYJNE znalazły odzwierciedlenie w ZARZĄDZENIU nr 51/2025 Nadleśniczego Nadleśnictwa Suwałki, z dnia 28 października 2025 r.

Powierzchnie wyznaczone w Nadleśnictwie Suwałki jako obszary o szczególnych wartościach ochronnych:

HCV 1.1 Koncentracja różnorodności biologicznej, która jest znacząca na poziomie globalnym, regionalnym lub krajowym: 349,31 ha;

HCV 1.2 Koncentracja gatunków rzadkich i zagrożonych, która jest znacząca na poziomie globalnym, regionalnym lub krajowym: 75,03 ha;

HCV 2.1 Obszary Natura 2000 obejmujące rozległe kompleksy leśne (powyżej 10 tys. ha), lasy w parkach krajobrazowych: 6307,84 ha;

HCV 3.1 Ekosystemy skrajnie rzadkie i ginące (dotyczy siedlisk przyrodniczych priorytetowych): 297,09 ha;

HCV 3.2 Ekosystemy rzadkie lub zagrożone w skali Europy, lecz w Polsce występujące powszechnie i wielkoobszarowo, stanowiące ważne obszary dla gospodarki leśnej siedliska (pozostałe siedliska przyrodnicze Natura 2000): 239,01 ha;

HCV 4.1 Obszary pełniące funkcje wodochronne: 1898,34 ha;

HCV 4.2 Lasy glebochronne – kontrola erozji wrażliwych gleb i zboczy oraz ochrona zasobów węgla w glebach organicznych: 350,08 ha;

HCV 6.1 Obszary o wartościach kulturowych, archeologicznych lub historycznych: 74,17 ha;

Powierzchnia wyznaczonych w Nadleśnictwie Suwałki obszarów referencyjnych: 831,08 ha.

                                         *                 *                 *

DEFINICJE

Obszary o szczególnych wartościach ochronnych (HCV) – to strefy i przestrzenie fizyczne posiadające szczególne wartości ochronne lub są potrzebne do istnienia i utrzymania szczególnych wartości ochronnych. Identyfikacja obszarów oparta jest na podstawie dokumentu „Krajowych Ram Szczególnych Wartości Ochronnych dla Polski” stanowiącego Załącznik I do Przejściowego Standardu Odpowiedzialnej Gospodarki Leśnej FSC dla Polski [FSC-STD-POL-02-2024].

Wyróżnia ona następujące szczególne wartości ochronne:

HCV 1 – Różnorodność gatunkowa. Koncentracja różnorodności biologicznej z uwzględnieniem gatunków endemicznych oraz gatunków rzadkich i zagrożonych, która jest znacząca na poziomie globalnym, regionalnym lub krajowym.

HCV 2 – Ekosystemy i mozaiki na poziomie krajobrazu. Nienaruszone krajobrazy leśne oraz ekosystemy i mozaiki ekosystemów występujące na poziomie krajobrazu, które są znaczące na poziomie globalnym, regionalnym lub krajowym, które dodatkowo zawierają zdolne do przeżycia populacje większości naturalnie występujących gatunków, z ich naturalnym wzorem rozmieszczenia i zagęszczenia.

HCV 3 – Ekosystemy i siedliska. Rzadkie lub zagrożone ekosystemy, siedliska lub ostoje.

HCV 4 – Kluczowe usługi ekosystemów. Podstawowe usługi ekosystemów w sytuacjach kluczowych, włączając w to ochronę zlewni wodnych i kontrolę erozji wrażliwych gleb i zboczy.

HCV 5 – Potrzeby społeczności lokalnych. Miejsca i zasoby o fundamentalnym znaczeniu dla zaspokojenia podstawowych potrzeb społeczności lokalnych lub ludności rdzennej (w zakresie środków do życia, odżywiania, wody) zidentyfikowane poprzez zaangażowanie tych społeczności.

HCV 6 – Wartości kulturowe. Miejsca, zasoby, siedliska i krajobrazy o globalnym lub krajowym znaczeniu kulturowym, archeologicznym lub historycznym i/lub kluczowym znaczeniu kulturowym, ekologicznym, ekonomicznym lub religijnym/uświęconym dla tradycyjnej kultury lokalnych społeczności lub ludności rdzennej, zidentyfikowane poprzez zaangażowanie tych społeczności lub ludności rdzennej.

Powierzchnie referencyjne - Fragmenty Jednostki Gospodarowania wyznaczone w celu zachowania lub przywrócenia ekosystemu, który naturalnie występowałby w tym regionie geograficznym                           (Zał. K Słownik pojęć do FSC-STD-POL-02-2024). Powierzchnie referencyjne (stosownie do ich planów ochrony o ile istnieją) są trwale pozostawione bez ingerencji w stanie naturalnym, z wyjątkiem działań podyktowanych nadrzędnymi wymogami bezpieczeństwa publicznego (z pozostawieniem drewna na gruncie). W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się działania mające na celu przywrócenie powierzchni do bardziej naturalnych warunków. Zgodnie z Przejściowym Standardem Odpowiedzialnej Gospodarki Leśnej FSC dla Polski (FSCSTD-POL-02-2024).